Domenico Zipoli
Domenico Zipoli – włoski kompozytor barokowy i jezuicki misjonarz, który dużo podróżował po Ameryce Południowej.
Zipoli urodził się w Prato, (Włochy). Od roku 1707 studiował we Florencji, prawdopodobnie uczył go tam Giovan Maria Casini, naukę tę sponsorował Cosimo III, Wielki Książę Toskanii. Odwiedził Neapol, gdzie pewien wpływ wywarł na niego Alessandro Scarlatti. Później celem jego podróży była Bolonia. W 1709 roku prawdopodobnie uczył go Bernardo Pasquini na krótko przed swoją śmiercią. Zipoli został organistą w kościele Jezuitów (chiesa del Gesu).
1 lipca 1716 Zipoli wyruszył do Sewilli a stamtąd do jezuickich misji w Ameryce (Paragwaj). Po wielu podróżach na tym kontynencie osiadł w mieście Cordoba (Argentyna). Studiował tam teologię by zostać księdzem, jednak zmarł nie doczekawszy się święceń.
Zipoli jest dziś znany przede wszystkim jako autor dużej ilości utworów na klawesyn.