Carl Maria von Weber
Carl Maria von Weber – niemiecki kompozytor, jeden z głównych reprezentantów okresu wczesnego romantyzmu w muzyce niemieckiej. Pianista, dyrygent.
Pochodził z muzykalnej rodziny: matka była śpiewaczką, bracia grali na różnych instrumentach, a ojciec zajmował stanowisko kapelmistrza i marzył o karierze muzycznej dla Carla. Był spowinowacony z Mozartem, którego żona Konstancja była z domu Weber. Od 1804 pełnił funkcję kierownika muzycznego opery we Wrocławiu, a w latach 1807-1813 działał na dworze księcia Eugeniusza Wirtemberskiego w miejscowości Pokój na Opolszczyźnie. Następnie pełnił funkcję dyrektora opery w Pradze oraz w Dreźnie. Pozostawił bogaty i różnorodny dorobek kompozytorski, począwszy od dzieł fortepianowych, poprzez koncerty na instrumenty dęte, po dzieła operowe. Dziś Weber jest znany przede wszystkim jako kompozytor operowy.
Dzieła, które zapewniły mu sławę, to Wolny strzelec oraz Oberon. Wśród utworów fortepianowych najbardziej popularne jest Zaproszenie do tańca (pierwszy walc koncertowy, pierwotnie skomponowany na cztery ręce, obecnie wykonywany w wersji symfonicznej) oraz cztery sonaty. Styl jego muzyki instrumentalnej określa się mianem brillant, z racji wirtuozerii i mnogości ornamentacji.
Zaproszenie Webera do Pokoju (niem. Carlsruhe) na Śląsku Opolskim nadeszło w 1806 roku od rodziny książęcej: panującego w Pokoju od końca 1792 księcia Eugeniusza Fryderyka Wirtemberskiego (1758-1822), dowódcy regimentu huzarów z Oleśnicy, gubernatora twierdzy w Głogowie oraz jego najstarszego syna Eugeniusza (1788-1857), generała konnicy na służbie u rosyjskiego cara, w 1813 jednego z dowódców sił sprzymierzonych w zwycięskiej bitwie pod Kulm. Dodajmy na marginesie, że książę był skoligacony z rodem Czartoryskich. Starszy brat Ludwik miał bowiem wcześniej (do 1792 r.) za żonę Marię Czartoryską, twórczynię romantycznych Puław, córkę Izabeli z Flemingów Czartoryskiej.