Karol Szymanowski
Karol Szymanowski był jednym z najwybitnieszysz kompozytorów polskich, tworzył w epoce Młodej Polski. Był także wspaniałym pianistą, pedagogiem i krytykiem muzycznym. Urodził się 3 października 1882 roku we wsi Tymoszówka na Ukrainie w carskiej Rosji. Zamiłowanie do muzyki odziedziczył po rodzinie. Ojciec Karola grał na fortepianie i wiolonczeli, brat na pianinie, a siostra była śpiewaczką.
Kształcenie w kierunku muzycznym rozpoczął mając siedem lat pod kierownictwem rodziny. Później jego nauczycielem był lokalny nauczyciel muzyki Gustaw Neuhaus, który jako pierwszy zauważył, iż Karol posiada zdolności kompozytorskie. Duży wpływ na kształtowanie się stylu muzycznego Karola miała twórczość kompozytorów okresu romantyzmu. Karol dużo podróżował, w Berlinie poznał Ryszarda Straussa, którego muzyka była kolejną inspiracją, wtedy też powstały pierwsze symfonie Szymanowskiego. Na kolejnym etapie swojej twórczości Karol poznał impresjonistyczną muzykę Claude'a Debussyego, która była kolejna inspiracją artysty. W czasie wojny stworzył wiele wspaniałych utworów, później przenióśł się do Warszawy, gdzie zdobył szerokie uznanie. Duży wpływ na twórczość Karola miał jego homoseksualizm, potwierdza to opera „Król Roger” oraz wiele wierszów.
Ostatnie lata swojego życia spędził w Willi „Atma” w Zakopanem oraz w senatoriach szwajcarskich, gdzie leczył się na gruźlicę. Zmarł 29 marca 1937 roku w senatorium w Lozannie, pozostawiając po sobie 79 utworów.