Jean-Marie Leclair
Jean-Marie Leclair, znany też jako Jean-Marie Leclair Starszy, (Lyon 10 V, 1697 - Paryż 22 X, 1764) barokowy kompozytor i skrzypek. Uważa się go za założyciela francuskiej szkoły gry skrzypcowej.
Leclair opuścił swój rodzinny Lyon i studiował taniec i grę na skrzypcach w Turynie. W roku 1716, poślubił Marie-Rose Casthanie, tancerkę, która zmarła około 1728. Leclair powrócił do Paryża w 1723, i występował w ramach serii publicznych koncertów Concert Spirituel . Komponował głównie sonaty na flet i basso continuo. W 1730 Leclair znów się ożenił z Louise Roussel, która przygotowywała do druku wiele jego dzieł. W 1733 Ludwik XV mianował go ordinaire de la musique , którym Leclair pozostał do kłótni z Guidonem w roku 1737 o zarządzanie orkiestrą.
Leclair został wówczas zatrudniony przez księżniczkę orańską, zdolną klawesynistkę, którą swego czasu kształcił George Frideric Handel . Od 1738 do 1743 Leclair pracował na jej dworze w Holandii (Haga) jako szef prywatnej kapeli. W 1743 powrócił do Paryża gdzie powstała jego jedyna opera Scylla et Glaucus , wykonana po raz pierwszy 1746 . Od roku 1740 do śmierci jego pracodawca był Diuk de Gramont.
Leclair dokonał udanej syntezy barokowego stylu francuskiego i włoskiego.
W roku 1758, po rozpadzie jego drugiego małżeństwa kupił mały domek w niebezpiecznej dzielnicy paryskiej, gdzie znaleziono go zabitego nożem w 1764. Nie wiadomo co było powodem morderstwa, lecz przypuszcza się, że stała za nim chciwość jego pierwszej żony i siostrzeńca Guillaume-François Vial'a.
Jego bracia Jean-Marie Leclair Młodszy (1703–77), Pierre Leclair (1709–84) i Jean-Benoît (1714-after 1759) też byli muzykami