Józef Antoni Franciszek Elsner
Józef Antoni Franciszek Elsner, kompozytor, pedagog i teoretyk muzyki, członek loży wolnomularskiej.
Już jako uczeń śpiewał w chórze kościelnym. Od 1781 uczył się i śpiewał w szkole przy klasztorze dominikanów oraz w jezuickim Gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu. W tym czasie uczył się gry na skrzypcach oraz basu cyfrowanego. W 1782 w kościele św. Wojciecha we Wrocławiu został wykonany jego motet 'Ave Maria gratiae plena' na dwa głosy solowe z towarzyszeniem instrumentów.
We Wrocławiu studiował teologię, następnie medycynę. Potem wyjechał na studia medyczne do Wiednia, gdzie powrócił do planów muzycznych. Przeniósł się do Brna, gdzie grał jako skrzypek w orkiestrze teatralnej. Potem pojechał do Lwowa i został tam dyrygentem w teatrze cesarsko-królewskim. W tym czasie został współpracownikiem Wojciecha Bogusławskiego, wówczas dyrektora teatru niemieckiego we Lwowie. Za zasługi na polu muzyki został odznaczony w 1823 Orderem Św. Stanisława.
W roku 1799 Elsner przeniósł się na stałe ze Lwowa do Warszawy. Do roku 1824 prowadził operę w Teatrze Narodowym. Równocześnie prowadził własną sztycharnię nut, gdzie wydawał dzieła polskich kompozytorów. Był członkiem Warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, działał w Resursie Muzycznej, organizując koncerty symfoniczne, pisał recenzje i artykuły do polskich i niemieckich czasopism, założył Towarzystwo Muzyki Religijnej i Narodowej.
Prowadził intensywną działalność pedagogiczną – w Szkole Dramatycznej Bogusławskiego, w Szkole Elementarnej Muzyki i Sztuki Dramatycznej, w Instytucie Muzyki i Deklamacji, w Szkole Głównej Muzyki w Szkole Śpiewu przy Teatrze Wielkim.
Członek masonerii - należał do warszawskiej loży "Pod złotym lichtarzem", później był namiestnikiem katedry w loży Świątyni Stałości, potem członkiem najwyższej kapituły, pod koniec piastując stanowisko mistrza katedry. Nauczyciel sławnych polskich muzyków Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego oraz Fryderyka Chopina, który dedykował mu swoją Sonatę c-moll op. 4 na fortepian.