Fryderyk Chopin
Fryderyk Chopin był wybitnym polskim kompozytorem i pianistą tworzącym w
okresie romantyzmu. Urodził się 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli, gdzie
mieszkał razem z rodziną, z ojcem Mikołajem i matką Justyną u rodziny
ojca chrzestnego Fryderyka Skarbka. Później rodzina Chopinów przeniosła
się do Warszawy, gdzie młody Fryderyk zaczął uczyć się francuskiego.
Pierwszy kontakt z fortepianem zapewniła Fryderykowi matka, kiedy miał
zaledwie 5 lat. Od szóstego roku życia młody Chopin zaczął brać lekcje
gry na fortepianie, był bardzo zdolnym uczniem i szybko zagłębiał tajniki
muzyczne. Uwielbiał utwory wybitnych kompozytorów, takich jak Bach czy
Mozart. Po raz pierwszy przed publicznością wystąpił w 1818 roku w pałacu
Radziwiłowskim. Chopin zachwycił wszystkich swoim występem i został
określony mianem „cudownego dziecka”. Oprócz talentu
muzycznego, w Fryderyku drzemał również talent literacki oraz malarski, a
także aktorski, często naśladował różnych ludzi oraz rozśmieszał
towarzystwo. Na przełomie lat kariera kompozytora rozwijała się w szybkim
tempie.
Fryderyk Chopin był niezwykłym artystą, komponował polonezy, mazurki,
noktruny, scherza, ballady, etiudy, preludia sonaty i wiele innych
utworów.
Pierwszą miłością Fryderyka była śpiewaczka Konstancja Gładkowska, nigdy
jednak się z nią nie ożenił, a wyjeżdżając z ojczyzny wręczył jej
pierścień, który Konstancja przechowywała aż do śmierci. Kolejną wybranką
Fryderyka była Maria Wodzińska, doszło nawet do zaręczyn, jednak rodzina
Marii nie zgodziła się na ślub z powodu kłopotów zdrowotnych Fryderyka.
Ostatnią towarzyszką życia Chopina była Georgia Sand, związek ten był
bardzo chaotyczny, kontakt urwał się przed śmiercią artysty. Fryderyk
zmarł 17 października 1849 roku. Choroba na jaką cierpiała Chopin nie
jest ostatecznie potwierdzona, pierwotnie miała to być gruźlica, lecz
ostatnio mówi się o mukowiscydozie.