Tomaso Albinoni
Tomaso Albinoni – jeden z największych kompozytorów włoskich późnego baroku.
Albinoni był drugim dzieckiem bogatego weneckiego producenta papieru i kart do gry a zarazem kupca Antonio Albinoniego (ok. 1634–1709) i jego żony Lucrezii Fabris-Albinoni (ok. 1645–1687). Przyszedł na świat w dzielnicy weneckiej San Moise. W roku 1684 Antonio Albinoni odziedziczył cały zakład po poprzedniej właścicielce, co zapewniło rodzinie takie dochody, że mogła sobie pozwolić na dom wypoczynkowy w Prata di Pordenone na Terraferma.
17 marca 1705 roku Albinoni poślubił w Mediolanie śpiewaczkę Margheritę Raimondi (1683/84–1721), która przed kilku laty debiutowała w Wenecji. Państwo młodzi przeprowadzili sie do weneckiej dzielnicy San Trovaso. Po ślubie Margherita występowała nadal na scenie ale nigdy w dziełach męża (wyjątek: I rivali generosi, Brescia 1715).
W styczniu 1709 roku zmarł ojciec Albinoniego. Kontynuowanie interesu pozostawił Tommaso Albinoni swym braciom Domenico i Giovanni, a sam poświęcił się komponowaniu, zachował sobie jednak udział 1/3 w zyskach.
Kiedy zadłużona firma podupadła i 1721 roku przejął ją pewien zamożny duchowny. Albinoni przeniósł sie do tańszej dzielnicy San Barnaba. Jego reputacja i dochody kompozytora znanego nie tylko w Wenecji ale i w Londynie i Amsterdamie (1715 wydrukowano tam op.7 a w 1721 op.9) pozwoliły przezwyciężyć finansowy kryzys. Według pewnego źródła z XIX wieku miał on wówczas otworzyć małą szkołę śpiewu. 22 sierpnia 1722 jego żona zmarła na zapalenie jelit.
Na wesele Karola Alberta syna Maksymiliana z Maria Amalia Habsburg, córką cesarza Józefa I (5 października 1722), skomponował Albinoni operę I veri amici i mniejszą kompozycję: componimento poetic. Wykonaniem II trionfo d’Amore w Monachium 24 października i 4 listopada dyrygował osobiście. Johann Mattheson w swej gazecie muzycznej: Critica Musica bardzo chwalił dzieło i kompozytora.